بَعْدِي چون من بميرم شما كرا پرستيد از پس مرگ من ؟ اندرين دو معنى است يكى خواست كه فرزندان را بيازمايد ، و ديگر گفتند اين خطاب فرزندان را بود . و مراد اندرين نصيحت ديگران بود . اين تعليمى بود از وى مر خلق را ، تا بدانند كه كرا بايد پرستيد قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ . فرزندانش با خردى تمام و بر اعتقادى پاك جواب دادند مر پدر را . قالوا گفتند نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إبرهيم الخليل و إسمعيل الصادق و إسحق الحليم إِلهاً واحِداً ربّا واحدا وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 127 ) مخلصون منقادون بالتّوحيد و العبادة گفت جواب دادند با خردى تمام وز اعتقادى پاك ، گفتند ما از پس تو و در وقت تو آن خداى را تعالى پرستيم « 1 » كه ابرهيم خليل پرستيد و اسحق بردبار پرستيد و اسمعيل وفادار پرستيد إلها واحدا اوست كه يك خدايست وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ما مرين خداوند را فرمان برداريم و يكى گوينده تِلْكَ أُمَّةٌ جماعة قَدْ خَلَتْ قد مضت سبيلها گفت « 2 » اى كه گروهى بودند رفتند و گذشتند « 3 » لَها ما كَسَبَتْ من الخير و عليها ما اكتسبت من الشّرّ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ من الخير و عليكم ما اكتسبتم من الشّرّ گفت مريشان راست هرچه كردند و الفغدند ، مكافات آن خود بيابند و شما را نيز هرچه كنيد و الفنجيد [ 76 ] مكافات آن بيابيد وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ ( 128 ) يعني لا توخذون انتم بذنوبهم و لا يوخذونهم بذنوبكم نه مر شما را به كردارهاى ايشان پرسند و نه مريشان را به كردارهاى شما وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى قالت اليهود للمومنين كونوا هودا اى يهوديا و قالت النصارى كونوا نصارى . جهودان گفتند مر مؤمنان را كه شما نيز جهود باشيد . ترساآن

--> ( 1 ) . حاشيه : كه تو مىپرستى . ( 2 ) . حاشيه : ايشانرا كه ياد كرديم امتى بودند . ( 3 ) . اصل : گدشتند .